TÜİK verileri, 2008 yılında 4 kişi olan ortalama hanehalkı büyüklüğünün yıllar içinde düzenli bir düşüş gösterdiğini ortaya koydu. En yüksek ortalama hane büyüklüğü 4,84 kişi ile Şırnak’ta görülürken, en düşük değer 2,49 kişi ile Tunceli’de kaydedildi.
Tek kişilik hanelerdeki artış ise en dikkat çekici başlıklardan biri oldu. 2014 yılında yüzde 13,9 olan bu oran, 2025 itibarıyla yüzde 20,5’e çıktı. En yüksek tek kişilik hane oranına sahip il yüzde 32,7 ile Gümüşhane oldu.
Raporda geniş aile yapısının giderek zayıfladığı, tek ebeveynli ailelerin oranının ise arttığı belirtildi. Tek ebeveyn ve çocuklardan oluşan hanelerin oranı 2014’te yüzde 7,6 iken 2025’te yüzde 11,3’e yükseldi. Bu yapının büyük bölümünü anne ve çocuklardan oluşan aileler oluşturdu.
Yaşlı nüfusa ilişkin veriler de dikkat çekti. Türkiye’de her dört haneden birinde en az bir yaşlı birey yaşarken, tek başına yaşayan yaşlı sayısı 1,8 milyonu aştı. Tek kişilik hanelerin üçte birinden fazlasını ise yalnız yaşayan yaşlılar oluşturdu.
Gençlerin aileleriyle yaşama eğilimi ise güçlü şekilde devam ediyor. 25-29 yaş aralığındaki hiç evlenmemiş bireylerin yaklaşık yüzde 70’inin ebeveynleriyle birlikte yaşadığı tespit edildi.
Ayrıca resmi evliliklerde akraba evliliği oranının yüzde 3’e gerilediği, ancak bu oranın Şanlıurfa’da yüzde 16,9 ile en yüksek seviyeye ulaştığı bildirildi.
Gelir ve yaşam koşulları verilerine göre geniş ailelerin yüzde 27,1’i yoksulluk sınırının altında yaşamını sürdürüyor. Nüfusun yaklaşık yüzde 28,8’i ise konutlarında nem, çatı sızıntısı ve pencere çürüğü gibi fiziksel sorunlarla karşılaşıyor.
Tüm bu değişimlere rağmen araştırma, aile kurumunun Türkiye’de güçlü konumunu koruduğunu ortaya koydu. Katılımcıların yüzde 69’u en büyük mutluluk kaynağı olarak ailelerini gösterdi.